Venceslaus DEi gratia Rex Boemiae, Litomericensi Eccle
siae in perpetuum. Cum sit a nostris progenitorib(us) Litomericensis
Ecclesia fundata pariter, et dotata, et ad nos ipsiq(ue) iure haeredi
tario, ius pertineat Patronatus; non immerito ipsam tenemur
honorare in omnib(us) misericorditer, et fouere: homines enim nunc
opera exercentes, a Domino Deo, misericordiam consequuntur tem
pore oportuno. Notum itaq(ue) facim(us) uniuersis, tam praesentib(us),
quam futuris, quod nos auctoritate nostra Regia, et potestate
quia Deo auctore possum(us) in regno nostro quidquid uolum(us)
libere statuere, et etiam ordinare, pro nostrae beneplacito
uoluntatis. Inclinati siquidem precib(us) dilecti, et fidelis nostri
Capellani Domini Hermanni, Praepositi Ecclesiae supradictae, ob
reuerenciam Sancti Stephani, cum summa beneuolentia, et pleni
tudine nostrae graciae hoc ius statuim(us), et hanc libertatem ab omnib(us)
uolum(us) perpetuo inuiolabiliter obseruari: ut null(us) praefect(us), seu
iudex, aut cuiuscunq(ue) beneficij sit homo, audeat uel praesumat
per Camerarium, seu praeconem, hominem praefati reuerendi Sancti
Stephani, trahere in ius, uel uocare: sed si quid ortum fuerit quaestio
nis de hominib(us) eiusdem Sancti Stephani reuerendi, per Praepositum
terminetur: Quod si absens fuerit praeposit(us), per Canonicos, qui tunc
praesentes fuerint, et ei(us) Villicum, querimonia decidatur: si autem
nec sic fieri poterit, homo Sancti Stephani, per Summum Iudicem