ARCHIEPISCOPVS PRAGENSIS PRINCEPS LEGATVS NATVS INCLITI REG,
NI BOEMIÆ PRIMAS NECNON ORDINIS CRVCIGERORVM CVM RVBEA STELLA PER BO,
hemiam Morauiam et Silesiam Supremus ac Generalis Magister Regionumq(ue) Hæreditariorum Sacræ Cæsareæ Maiestatis Comprotector.

Vniuersis præsertim verò Reuerendissimis et Illustrissimis quarumcunq(ue) Ecclesiarum Cathedralium, seu Collegiatarum Præsulibus, Capitulisue earundem, alijsq(ue) Beneficiorum Ecclesiasticorum
Collatoribus, beneuolentissimam respectiuè salutem, et Officia Nostra offerimus; Notum ijsdem facientes tenore harum nostrarum Patentium: Quandoquidem Nobis certò constat (quippè qui de
facto præsentes bellorum calamitates, prôh dolor ipsi nimis acerbè experimur:) post occupatam ab hostili Suecico exercitu Znoymam, aliasq(ue) finitimas Vrbes, Dilectum Nobis in Christo R(eueren)nd(u)m Dominum
Gerardum de Sclessin Leodiensem Presbyterum, ac Eccliæ in monte Sti Hyppoliti propè dictam vrbem Znoymensem sitæ, Ordinis prædicti Crucigerorum Præpositum, ac Prothonotarium Apostolicum, suâ
illâ Præpositurâ (quæ præcipua in dicto Ordine Commenda seu Præceptoria existit, ac ratione insignis Dominij temporalis cum Iurisdictione in septem pagos ac ducentos et plures subditos quos possidet, titulo
Prælatura in Marchionatu Morauiæ, necnon inter cæteros eiusdem Prouinciæ Prælatos prærogatiua Sessionis ac Voti in publicis Inclytorum Statuum Prouinciæ Comitijs ab antiquo gaudere dignoscitur:) vio,
lenter spoliatum, ac consequenter omnibus ad præsens fortunæ medijs destitutum, exulare coactum, bonaq(ue) ipsius Præposituræ omnia ab hoste deuastata, et in vltimum ac prorsus, quoad vixerit, exterminium redacta
esse, adeò, vt nec longo post hæc temporis spatio, ac vix nostra ætate (vt vt etiam dignetur Deus, prout optamus, armis Cæsareis prosperare:) restitui queant, multo minus prædicto spoliato congrua sustentatio,
nis media suppeditare. Nos verò hoc rerum miserabili statu quando Suecica feritas pleraq(ue) omnia diripuit, ex facultatibus vel beneficijs dicti Ordinis passim ferè oppressi aut aliundè præfato Gerardo con,
gruè prospicere non possimus; et nihilominus ipsius necessitatibus (attento maximè quod ipse ad titulum dictæ Præposituræ ad omnes sacros etiam Presbyteratus ordines à Nobis promotus fuerit:) quantum
in Domino possumus, prouisum esse cupientes, anxiamur in cordibus nostris: Memores præsertim honestatis vitæ, ac morum, cæterarumq(ue) ipsius Nobis, totiq(ue) Bohemiæ ac Morauiæ perspectarum virtutum
potissimum verò solertis prouidentiæ, qua Præposituram prædictam in ipso illius ingressus limine sanè exhaustam ferèq(ue) quoad omnia exanimem repertam, constanti labore, incredibiliq(ue) industria in statum erexit
rursumq(ue) ac rursum eandem incendio ac multiplici direptione prostratam, in potiorem, priore statum indefatigabiliter reduxit; neglectoq(ue) semper peculij sibi conflandi studio et occasione, ædificijs et prouentibus
egregiè auxit. Hinc igitur est quod reputantes Nobiscum, hinc remediorum ex parte Nostra ac Ordinis prædicti defectum, illinc autem eximia eius merita, indecorum sanè ac probosum iudicemus vi,
dere talis conditionis Prælatum in oculis Nostris, è statu tam splendido quasi turbine prostratum, cum turpi velut mendicitatè nunc conflictari. Atq(ue) ideò Nos his considerationibus permo,
ti, Eidem Gerardo de Sclessin Præposito Eccliæ prædictæ, in quantum authoritas Supremi et Generalis dicti Ordinis Crucigerorum Magistri, qua fungimur, ad præsens nobis permittit, seq(ue) ex,
tendit, vt, non obstante professione, quam ipse, ad instar militarium huiusmodi Ordinum sub eadem Diui Augustini Regula militantium in dicto Ordine emisit, attento etiam quod eiusdem Ordi,
nis Statuta non obsint aut contradicant, imò illius Professi Beneficiorum Curatorum, tàm intra, quàm extra Religionem capaces existant, vnum vel plura Beneficia Ecclesiastica, etiamsi Digni,
tates aut Canonicatus et Præbendæ in Cathedralibus aut Collegiatis Ecclijs sint, pro necessaria sui sustentatione, ac faciliori Præposituræ prædictæ, in pristinum fortè reductione, procu~ra~,
re, et recipere, illaq(ue) vnà cum Præpositura, quoad vixerit, retinere possit et valeat, adeòq(ue) vt pro concessionis et indulti Nostri huiusmodi confirmatione ad Sedem Apostolicam recurrere possit, te,
nore præsentium concedimus, indulgemus, consentimus plenissimè; Eundem ipsum interim visceritus gratia et fauori cunctorum, præsertim verò Reuerendissimorum quarumcunq(ue) Ecclesiarum Ca,
thedralium seu Collegiatarum Præsulibus, Capitulis, Collatoribus, tanquam omni commendatione et commiseratione dignissimum, commendantes. Datum Viennæ, vigesima Iulij. Anno M DCXXXXV.

E Card(ina)lis ab Harrach
Mgr Generalis m(anu) p(ropria)