MAXIMILIANVS SECVNDVS
Divina favente clementia Electus Romanorum Imperator semper Augustus, ac Germaniæ, Hungariæ, Bohemiæ, Dalmatiæ, Croatiæ etc. Rex ac Archidux Austriæ, Marchio Moraviæ, Lucemburgensis ac Silesiæ Dux, Marchioq(ue) Lusa
tiæ etc. Notum facimus pro nobis, hæredibus et successoribus nostris, tenore præsentium, universis et singulis, ad quos præsentes nostræ literæ pervenerint. Cum Imperatores, Reges ac Principes, inter alias sublimes sollicitudines, non
modo gloriæ nominis sui splendori consulere, salutis subditorum suorum curam suscipere, et armis proficere, verum etiam ad æternæ vitæ patriam, ac domicilium, mentem quandam dirigere, statum spiritualem, Dei basilicis, earum gubernatores, cultores in Dei
Opt(imi) Max(imi) honorem, profectum Religionis Orthodoxæ et Catholicæ, cum privilegiis, libertatibus ac immunitatibus ipsarum, pro officio pii, Christianiq(ue) Principis, clementer conservare, defendere et tueri deceat. Illas tamen merito præferre, ac præcipuis
prærogativis præ cæteris extollere, et commendatas habere pios est, qui pro proposito, inter alia, peritissima Ecclesiastica munia, juventutem pietate, Christiana, bonisq(ue) disciplinis, a teneris annis imbuere, in iisdemq(ue) in adulta ætate confirmare satagunt, ex quibus
virum, tanq(uam) largo fonte, omnia reipublicæ et opportuna animarum, corporum ac bonorum commoda promanant. Sane considerantes Christianum et pium Zelum, ex paterno et pastorali animo profectum, Reverendi olim in Christo Patris Guilielmi
Episcopi Olomucensis, pii ex instinctu Episcopali, et præscripto Tridentinæ Synodus, unam et solam curam, cum privatis in seminariis erigendis, tum in publicis, plebiq(ue) in concionibus, confessionibus, aliisq(ue) piis ministeriis, suis vacandis, ad propagationem sanctæ et Orthodoxæ
fidei, et Religionis Catholicæ, Diœcesis suæ, extirpationemq(ue) inde earundem, omnium hæresium et sectarum, eidem repugnantium, in suburbio civitatis nostræ Olomucensis erexit: In eamq(ue) rem pios de, aliisq(ue) virtutum meritis, ac sedula et incomparabili in insti
tuenda juventute, tam in moribus Christianis, quam in bonis, omniq(ue) generis literis diligentia, in habendisq(ue) concionibus sacris assiduitate, præditos fratres, almæ Societatis IESV, ex consensu Summi Pontificis, ac nostro Imperiali, Regioq(ue) Bohemiæ, ultro vocat, assu
mendo et tradendo illis certum locum, ubi Dei pro divini instituti decore, ac gratiam illam divinitus concessam, populis ac fidelibus subditis nostris communicare valerent, templum ac Monasterium, in honorem divi Francisci dicato, quondam ordinis Minorum Conven
tualium, plane desolato, et collapso, per eumq(ue) restaurato, atq(ue) in eo Collegium almæ ejusdem Societatis IESV erigendum, et fundandum, tenendum, possidendum, regendum ac gubernandum, perpetuis temporibus, cum omnibus locis, areis, ædificiis, hortis, et cæte
ris immobilibus, antiquitus ad illud pertinentibus dedit et attribuit. De bonis vero et reditibus, ad mensam ejus Episcopalem, ex antiquo quoq(ue) spectantibus, pro justa inedia, ad honestam ac necessariam eorundem sustentationem, certos annuos reditus, Rectori
Collegii, præsenti et futuro, ad quotidianam victus et amictus, aliarumq(ue) necessitatum, hominum sexaginta, pro sufficienti fratrum, ad sustinendum corpus Collegii, concessit, perpetuisq(ue) temporibus in ævum tenendos, ex restruendos de consilio et expresso consensu, ac
matura præmissa deliberatione, Venerabilis Decani et Capituli Ecclesiæ Cathedralis Olomucensis donavit, quemadmodum ex Instrumento desuper facto, ipsiusq(ue) Episcopi et Capituli, propriis sigillis, Olomucii in Curia Episcopali, Anno ab incarnatione D(omi)ni
Dei et Salvatoris nostri Iesu Christi, Millesimo, Quingentesimo Septuagesimo, in ipsa vigilia gloriosi et beatissimi Martini Wenceslai, Bohemiæ Ducis, patroni nostri, quæ est dies quinta Calend(arum) Octobris, in præsentia Venerabilium fratrum ejus Deca
ni et Capituli Ecclesiæ nominatæ Cathedralis Olomucensis, ad prædicta omnia consulentium, et consensum suum præbentium, confirmato, fusius et clarius apparet. Cujus quidem ejusdem almæ Societatis IESV Collegii Rector et fratres, nobis humiliter
supplicarunt, ut antedictam novam plantationem, erectionem, fundationem, donationem et dotationem, loco nominati Collegii, ex quo multi docti viri profuturi, salutariaq(ue) operari, in vinea Domini præsecrentur, de authoritate nostra Imperiali, et tanquam
Rex Bohemiæ, ac Marchio Moraviæ, gratam ratamq(ue) habere, approbare, et confirmare dignaremur. Nos itaq(ue) piis ipsius, et humiles preces supplicantium, benigne exaudientes, ac evidentem, submissam intercessionem Reverendi Joannis, moderni
Episcopi Olomucensis, fidelis nobis dilecti, qui idem Collegium in authoritate sua emanat, fovet, pro ipsius Rectoris et fratrum sedulo, diligenter et fideliter interpositam, ex assistentia Status Marchionatus nostri Moraviæ Diœcesi suæ, tot et tam variis,
ipsamq(ue) diversis ac inextricabilibus sectis, quantum nulla alia provintia nostra, maculato, de die in diem pullulanti, et invalescenti, hoc medio, tanq(uam) salubri antidoto, subveniret: Non per errorem aut improvide, sed animo deliberato, ac sano interveniente Decretum,
consiliariorum et aliorum fidelium nostrorum consilio, ex innata nobis clementia, ac de certa nostra scientia, authoritate Imperiali, ac tanq(uam) Rex Bohemiæ, Marchioq(ue) Moraviæ, supradictam novam plantationem, erectionem, fundationem, donationem et dotationem,
hic non templum ac monasterium illi contiguum Divo Francisco dicatum, ordinis Minorum Conventualium, per quondam Guilielmum Episcopum restauratum, atq(ue) in eo loco idem Collegium almæ ejusdem Societatis IESV erectum ac fundatum, a moder
no Joanne Episcopo datum et attributum, cum omnibus locis, areis, ædificiis, hortis et cæteris immobilibus, antiquitus ad id pertinentibus, Rectori et fratribus prædictæ almæ Societatis IESV, gubernandum, regendum, tenendum, et perpetuis temporibus
possidendum, concessum ac attributum, in omnibus suis punctis, clausulis, et sententiis, prout in tenore ejus instrumenti, de verbo ad verbum, his literis nostris favet insertus, clementer approbamus, ratificamus, et confirmamus, decernimusq(ue) Imperiali et Regio Bohemiæ
nostro ac Marchionatus Moraviæ edicto, omnia et singula in eo contenta, plenam et inviolabile robur per petuis temporibus obtinere debere. Relinquentes ipsi Societati IESV, pro nobis ac successoribus nostris universis, omnimodam ac plenariam po
testatem, libere ac absq(ue) omni impedimento, de iis eorum collegii, perpetuam administrationem, tam in temporalibus bonis, quam in spiritualibus rebus, literariisq(ue) exercitiis, ex melius in Domini negotium Marchionatus huic nostro expedire. Insuper
ex pleni statuentes, ut Collegium illud in continenti, et in ævum, reliquis omnibus ac singulis, et potioris exercitii meritis, potiri ac debere gaudere, libertate sua Christiana, secundum Canones Ecclesiæ et Societatis eorum privilegia, tam a Summis Pontifi
cibus, quam a nobis hactenus concessa, vel etiam in posterum eis concedenda, ut in facilius ac commodius, sanctæ eorum instituto, ad que vocatum, quidam unquam desistere debebunt, inhærere queant. Confirmantes etiam eis, omnia jura,
et illa, quoad ac formæ, pro potissima, ut et quoad debent, quæ et qualia, in quibuscunq(ue) privilegiis, statutis, et consuetudinibus, ipsius almæ Societatis IESV, continentur, ac in posterum continebuntur, decernentes, ut omnes ac singuli, tam
ut omnes ac singuli, subditi et incolas, qui apud eos, in præfato Collegio, lectiones audire, et ex eorum scholis, artium bonarum, ad universitates, ad eos promoveri sponte, ac pro more Societatis, velint ac debeant, iis tandem permixti, in pretio ac honore habeantur, et tene
antur, ac si in aliqua Universitate Germaniæ, Italiæ, Hispaniæ, seu Galliæ promoti fuissent. Itemq(ue) ut illi nominatim studentes, ad dictum Collegium euntes, in eo habitantes, ac in eum quibus morantur, annuisq(ue) censibus omnibus, liberis et ab omni ex
actione exempti, immunes sint, et esse dignoscantur, id ipsum, in favorem bonarum literarum, et ad status præfati nostri Marchionatus Moraviæ, non minime alacriter, quam fieri possit, laborant, quatenus utilius et securius Deo servire, officiumq(ue) suum peragere possint. Non
obstantibus in prædictis omnibus, quibuscunq(ue) legibus, consuetudinibus, statutis, et ordinationibus, in contrarium, et aliis quibuscunq(ue) in contrarium facientibus. Quibus omnibus et singulis, in quantum præsenti nostræ ratificationi, approba
tioni, confirmationi, et novæ gratiæ, obstare possent, ex certa nostra scientia, et authoritate Imperiali, ac Regia, plenissime et expresse derogamus, et derogatum esse volumus per præsentes. Supplicantes omnes, et quoscunq(ue) devotius, tam sacris, quam sæculari, si
qui in provinciis omnibus, et singulis præsertim vero, in dicto Marchionatu nostro Moraviæ, constituti sunt, vel erunt. Mandamus ergo omnibus subditis nostris, cujuscunq(ue) status, gradus, eminentiæ, aut conditionis existant, fidelibus nobis
dilectis, in primis vero, singulis officialibus Marchionatus nostri Moraviæ, ut sæpenominatos, Consules, atq(ue) senatus, supradictæ Civitatis nostræ Olomucensis, juxta præcipimus, ac in denominatum Collegium, fratrum almæ Societatis IESV, cum in
Ecclesia, Monasterio, locis, areis, ædificiis, hortis, aliisq(ue) et omnibus in eo, et ad fundationem, donationem ac dotationem, cum nostra hac ratificatione, approbatione, et confirmatione, attentis et in nullo eis demandis, ullo modo molestent, perturbent, aut impe
diant: nec ab aliis, quantum in ipsis est, turbari, molestari, permittant, sed eos, et illud Collegium, fratrum Societatis IESV, nostro Imperiali et Regio nomine, sub indignatione nostra gravissima, efficaciter defendant, protegant et tueantur.
In quorum fidem et testimonium, has literas fieri, sigilloq(ue) nostro majori, quo in talibus utimur, jussimus, quibus nos, his manu nostra propria subscripsimus. Data in civitate nostra Vienna, Austriæ, vigesima secunda die mensis Decembris, Anno
Domini, Millesimo, Quingentesimo, Septuagesimo tertio, Regnorum nostrorum, Romani duodecimo, Hungariæ undecimo, Bohemiæ vero vigesimo quinto.
Ad mandatum Sacræ Cæs(areæ)
M(ajesta)tis proprium
D. Khener