In nomine domini amen. Per hoc presens publicum instrumentum cunctis pateat evidenter, quod anno a nativitate eiusdem millesimo trecentesimo nonagesimo sexto, indiccione quarta, die vero ultima mensis Ianuarii, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri domini Bonifacii divina providencia pape noni anno septimo, in mei notarii publici et testium infrascriptorum ad hoc specialiter vocatorum et rogatorum presencia constitutus personaliter honorabilis vir dominus Iohannes plebanus ecclesie in Bobrawka Olomucensis diocesis, habens et tenens in suis manibus quasdam litteras apostolicas sanctissimi in Christo patris et domini nostri domini Bonifacii divina providencia pape noni, eius vera bulla plumbea cum filis canapeis more Romane curie impendenti bullatas, sanas et integras, non viciatas, non cancellatas nec in aliqua sui parte suspectas, sed omni prorsus vicio et suspicione carentes, ut in eis prima facie apparebat, quarum tenor de verbo ad verbum sequitur et est talis: Bonifacius episcopus, servus servorum dei, dilecto filio officiali Olomucensi salutem et apostolicam benediccionem. Sua nobis dilectus filius Iohannes rector parrochialis ecclesie in Bobrawka Olomucensis diocesis peticione monstravit, quod olim Thomas, qui se gerit pro commendatore domus hospitalis sancti Iohannis Ierosolimitani in Antiquabrunna dicte diocesis, falso asserens Iaroslaum abbatem monasterii beate Marie virginis in Zabrdouicz, ordinis Premonstratensis, dicte diocesis, conservatorem, ut dicebat, eidem commendatori et fratribus eiusdem domus contra inferentes eis super bonis et rebus eorum iniurias, molestias, iacturas a sede apostolica per ipsius sedis litteras deputatum, et habentem cognoscendi de hiis, que spiritualem exigunt iusticiam, potestatem, petens per eundem conservatorem prefatum rectorem, qui, ut dicebat, decimas bladorum et fructuum infra limites parrochie dicte ecclesie existencium, que ad dictum rectorem de iure spectabant, ad eosdem commendatorem et fratres pertinere quomodolibet aut qualiter asserebat, ne ipse rector et quidam alii per ipsum rectorem subornati decimas aliquas occuparent et detinerent, ac de huiusmodi maliciose occupatis ipsis commendatori et fratribus ad plenum satisfacere, huiusmodi excommunicacionis in illum lata sentencia, per ipsum conservatorem sibi fieri declarari, sibique assignari terminum, in quo staret iuri, nec constare poterat, cum eciam sicut notoria, sicque vera, dictus rector moneri et mandari, eidem in scriptis certum terminum peremptorium, ut per ipsum decimas huiusmodi si extarent, alioquin earum verum valorem dictis commendatori et fratribus restitueret, et de cetero se de percepcione huiusmodi decimarum nullatenus intromitteret, alioquin in eundem rectorem ex tunc in scriptis excommunicacionis sentenciam promulgavit, eundem mandabat et faciebat excommunicari. Post cuius quidem sentencie, pro eo quod dictus rector infra eundem terminum eidem abbati respondere renuit, quod cum sibi declarari huiusmodi assignatum terminum non constaret, prout nec constare poterat, in ea non esset notoria, neque vera, post illius debitam admonicionem et mandatum, prout precesserat, minime misso, dictusque rector monicionem et mandatum huiusmodi propter nimium terrorem et ad id de iure compelli non poterat, nec debebat, et ab eodem abbate sibi postmodum iniunctum monicionem et mandatum huiusmodi, quibus ad ea de iure precesserat, revocaret, et quia idem abbas eundem rectorem super hoc audire contra iusticiam denegavit, pro parte dicti rectoris sencientis exinde indebite se gravari, fuit ad sedem apostolicam appellatum. Cum autem, sicut eadem peticio subiungebat, a dicta appellacione, que, ut asseritur, ad sedem ipsam interposita fuit, infra tempus de iure statutum non fuerit per eundem rectorem, legitimo impedimento cessante, prosecutum, pro parte ipsius rectoris nobis fuit humiliter supplicatum, ut, cum ipse rector paratus sit in causa huiusmodi appellacionis et in principali negocio coram aliquo iudice in partibus illis iusticiam prosequi, providere sibi super hoc de oportuno remedio dignaremur. Nos igitur, huiusmodi supplicacionibus inclinati, discrecioni tue per apostolica scripta mandamus, quatinus vocatis qui fuerint evocandi, et auditis hinc inde propositis, quod iustum fuerit, appellacione remota, decernas, faciens quod decreveris per censuram ecclesiasticam firmiter observari. Testes autem, qui fuerint nominati, si se gracia, odio vel timore subtraxerint, censura simili, appellacione cessante, compellas veritati testimonium perhibere. Datum Rome apud sanctum Petrum, idibus ianuarii, pontificatus nostri anno quarto. Quibus quidem litteris apostolicis coram me notario et testibus infrascriptis per eundem dominum Iohannem plebanum presentatis, ipse dominus Iohannes plebanus in Bobrawka ex una, et magister Iohannes de Colomna procurator commendatoris et fratrum domus hospitalis sancti Iohannis Ierosolimitani in Antiquabrunna ex altera, in loco solito consistorii domini officialis Olomucensis pro tribunali sedentes, in causa appellacionis et in principali negocio, de quibus in dictis litteris apostolicis fit mencio, ad invicem litigantes, in presencia mei notarii et testium infrascriptorum, de et super omnibus et singulis in dictis litteris apostolicis contentis, et in causa appellacionis et in principali negocio, de quibus in eisdem litteris fit mencio, in me notarium publicum infrascriptum, tanquam in arbitrum, arbitratorem, et amicabilem compositorem, alte et basse, sponte et ex certa sciencia compromiserunt, et in se susceperunt, promittentes sub pena centum marcarum argenti puri, per partem non parentem parti parenti tociens quociens commissa fuerit persolvenda, et nichilominus rato manente compromisso, stare, parere, et obedire laudo, arbitrio, diffinicioni, et sentencie meis, in omnibus et per omnia, prout per me in scriptis vel sine scriptis, de iure vel de facto, semel vel pluries, diebus feriatis vel non feriatis, stando, sedendo, vel eciam ambulando, prolata fuerint vel eciam promulgata. Insuper partes predicte, et quelibet ipsarum, in solidum promiserunt, sub ypotheca et obligacione omnium bonorum suorum, presencium et futurorum, quod contra laudum, arbitrium, diffinicionem, et sentenciam meis, per me in premissis vel aliquo premissorum ferenda, non facient nec venient per se vel alium, palam vel occulte, directe vel indirecte, quovis quesito colore, sub pena predicta. Et ad maiorem firmitatem omnium et singulorum premissorum, partes predicte, et quelibet ipsarum, iuraverunt ad sancta dei ewangelia, per ipsas et quamlibet ipsarum corporaliter tacta, premissa omnia et singula, prout superius sunt expressa, rata, grata, et firma habere et tenere, et contra ea vel eorum aliquod non facere vel venire, per se vel alium, palam vel occulte, directe vel indirecte, quovis quesito colore, sub pena periurii et infamie, et sub pena predicta. Acta sunt hec in civitate Olomucensi, in loco solito consistorii domini officialis Olomucensis, anno, indiccione, die, mense, et pontificatu quibus supra, presentibus ibidem honorabilibus et discretis viris, dominis et magistris, Iohanne de Colomna, procuratore dictorum commendatoris et fratrum, et Iohanne plebano in Bobrawka, partibus predictis, ac Iohanne de Praga, notario publico, et aliis pluribus testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis. Et ego Conradus olim Iohannis de Tesschin, clericus Wratislaviensis diocesis, publicus sacra imperiali auctoritate notarius, quia premissis omnibus et singulis, dum sic, ut premittitur, agerentur et fierent, una cum prenominatis testibus presens interfui, eaque omnia et singula sic fieri vidi et audivi, ideo hoc presens publicum instrumentum exinde confeci, et in hanc publicam formam redegi, signoque et nomine meis solitis et consuetis signavi, in fidem et testimonium omnium et singulorum premissorum, rogatus et requisitus.