In nomine domini amen. Noverint universi et singuli presens publicum instrumentum inspecturi, quod anno a nativitate eiusdem millesimo trecentesimo nonagesimo tercio, indiccione prima, pontificatus sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Bonifacii divina providencia pape noni anno quarto, die vero ultima mensis Aprilis, hora vesperorum vel quasi, in domo habitacionis honorabilis viri domini Iohannis dicti de Bruna, plebani ecclesie in Antiqua Bruna, Olomucensis diocesis, in mei notarii publici et testium subscriptorum ad hoc specialiter vocatorum et rogatorum presencia constitutus personaliter honorabilis vir dominus Nicolaus dictus de Bruna, plebanus ecclesie in Antiqua Bruna, Olomucensis diocesis, habens et tenens in suis manibus quasdam litteras apostolicas sanctissimi in Christo patris et domini nostri, domini Bonifacii divina providencia pape noni, eius vera bulla plumbea cum cordula canapea more Romane curie impendenti bullatas, sanas, integras, non viciatas, non cancellatas, nec in aliqua sui parte suspectas, sed omni prorsus vicio et suspicione carentes, prout in eisdem prima facie apparebat, quarum tenor de verbo ad verbum sequitur et est talis: Bonifacius episcopus, servus servorum dei, dilectis filiis ... abbati monasterii in Velehrad, Olomucensis diocesis, et ... decano ecclesie Olomucensis, ac ... plebano ecclesie in Antiqua Bruna, Olomucensis diocesis, salutem et apostolicam benediccionem. Ex parte dilectorum filiorum ... magistri et fratrum hospitalis sancti Iohannis Ierosolimitani in Bohemia et Moravia nobis oblata peticio continebat, quod licet ipsi et eorum predecessores, magistri et fratres dicti hospitalis, qui pro tempore fuerunt, a tempore cuius contrarii memoria hominum non existit, fuerint et adhuc sint in pacifica possessione vel quasi iuris percipiendi et habendi decimas, redditus, proventus, obvenciones et alia iura ad dictum hospitale spectancia in civitate et diocesi Olomucensi, et de ipsis decimis, redditibus, proventibus, obvencionibus et aliis iuribus libere et pacifice disposuerint et ordinaverint, prout eis videbatur expedire, tamen nonnulli iniquitatis filii, quorum nomina et cognomina ignorantur, decimas, redditus, proventus, obvenciones et alia iura huiusmodi ad dictum hospitale spectancia in civitate et diocesi predictis temere et maliciose occupare et detinere presumunt, in animarum suarum periculum et dicti hospitalis grave preiudicium et iacturam. Quare pro parte dictorum magistri et fratrum nobis fuit humiliter supplicatum, ut providere eis super hoc de oportuno remedio dignaremur. Nos igitur, de premissis certam noticiam non habentes, huiusmodi supplicacionibus inclinati, discrecioni vestre per apostolica scripta mandamus, quatinus vos vel duo aut unus vestrum, per vos vel alium seu alios, eciam si sint extra loca, in quibus deputati estis, de premissis omnibus et singulis et eorum circumstanciis universis auctoritate nostra vos diligenter informetis, et si per informacionem huiusmodi ita esse inveneritis, super premissis omnibus et singulis et eorum circumstanciis universis, vocatis qui fuerint evocandi, auditis hinc inde propositis, quod iustum fuerit, decernatis, facientes quod decreveritis per censuram ecclesiasticam firmiter observari. Testes autem, qui fuerint nominati, si se gracia, odio vel timore subtraxerint, censura simili, appellacione cessante, compellatis veritati testimonium perhibere. Datum Rome apud sanctum Petrum, secundo nonas Marcii, pontificatus nostri anno quarto. Post quarum quidem litterarum apostolicarum presentacionem et recepcionem prefatus dominus Nicolaus plebanus, iudex et executor in eisdem litteris apostolicis deputatus, volens, ut asserebat, mandatum apostolicum sibi in hac parte directum reverenter exequi, ut tenetur, ad instanciam et peticionem dictorum magistri et fratrum hospitalis sancti Iohannis Ierosolimitani in Bohemia et Moravia, per me notarium publicum subscriptum sibi fieri peciit unum vel plura, publicum seu publica, instrumentum vel instrumenta. Acta sunt hec anno, indiccione, pontificatu, mense, die, hora et loco quibus supra, presentibus honorabilibus et discretis viris dominis Iohanne dicto de Bruna, plebano ecclesie in Antiqua Bruna, et Iohanne dicto de Bruna, presbytero Olomucensis diocesis, testibus ad premissa vocatis specialiter et rogatis.

Et ego Nicolaus quondam Iohannis de Bruna, clericus Olomucensis diocesis, publicus imperiali auctoritate notarius, quia predictarum litterarum apostolicarum presentacioni et recepcioni, ac omnibus aliis et singulis premissis, dum sic, ut premittitur, agerentur et fierent, una cum prenominatis testibus presens interfui, eaque omnia et singula sic fieri vidi et audivi, ideo hoc presens publicum instrumentum per alium, me aliis occupato negociis, fideliter scriptum exinde confeci, et in hanc publicam formam redegi, signoque et nomine meis solitis et consuetis signavi, rogatus et requisitus, in fidem et testimonium omnium et singulorum premissorum.